منو
بيشتر
اخبار محیط زیست استان
روز طبیعت
1396/1/12 شنبه ردپایی از خود در طبیعت باقی نگذاریم/ در روز طبیعت با طبیعت مادرانه رفتار کنیم «روز طبیعت»، فرصت بسیار مغتنمی است تا فرهنگ احترام به طبیعت را به یکدیگر و بویژه کودکان بیاموزیم، همه باید به یاد داشته باشیم که طبیعت، خانه بزر‌گ‌­تر ما محسوب می‌­شود و آسیب‌­رساندن به اجزای اصلی آن که درختان و سبزه‌­زارها هستند، حیات روی زمین را به نابودی می­‌کشاند.

به گزارش خبرگزاری فارس از تبریز، سال جدید را با آرزوی بهترین شادباش‌ها و تبریک‌ها آغاز کردیم و تعطیلات عید نوروز هم تمام می‌شود سیزدهمین روز تعطیلات  در تقویم رسمی کشور روز انس با طبیعت نامگذاری شده است.

ما اصلا یادمان نبود که در تبریک‌ها و شادباش‌هایمان به همدیگر یادآوری کنیم که هوای طبیعت را نیز داشته باشیم و امسال به خودمان قول دهیم که با طبیعت مهربان نامهربانی نکنیم.

پیشینیان ما ایرانیان باستان همه به طبیعت احترام می‌گذاشتند، جوی‌های آب را کثیف نمی‌کردند، شاخه‌های نورس درختان را نمی‌شکستند،  طبیعت را بی‌رحمانه به آتش نمی‌کشیدند، حیوانات را به بهانه‌های مختلف آزار و اذیت نمی‌کردند و ساحل دریا را با زباله آلوده نمی‌کردند.

13 فروردین با کوله باری از خوردنی‌ها و آشامیدنی‌ها به  دامن طبیعت  می‌رویم تا آخرین روز تعطیلات خود را در دامن طبیعت به اتمام برسانیم. 

ما در این روز به فکر همه چیز هستیم به فکر انواع خوردنی‌ها و آشامیدنی‌ها، انواع غداها و نوشیدنی‌ها، به فکر این که چگونه به همه بچه‌ها و بزرگ‌ترها خوش بگذرد و سیاحت و تفریح یک روزه ما چیزی کم نداشته باشد.

در این میان ما تنها به فکر طبیعت و تمیز نگه داشتن آن نیستیم  چرا که انواع زباله‌ها و بطری‌های پلاستیکی خود را در طبیعت رها می‌کنیم اصلا بهتر است بگوبیم ما انسان‌ها در روز انس با طبیعت  بلای جان طبیعت می‌شویم.

آتشی که در طبیعت روشن می‌کنیم موقع بازگشت به خانه‌هایمان دقت نمی‌کنیم تا کاملا خاموش شود و اینگونه جنگلی را به آتش می‌کشیم.

آن قدر زباله‌ها را در ساحل دریا می‌ریزیم تا چشم کار می‌کند زباله است و کثیفی و ما باید آن قدر تلاش کنیم تا از لابه لای حجم انبوه زباله راهی باز کنیم تا به دریا برسیم.

روز سیزده بدر یا همان انس با طبیعت تنها یک روز در تقویم ماست و همچون مناسبت‌های دیگر مانند روز زمین پاک و روز هوای پاک به یکی از آلوده‌ترین و کثیف‌ترین روز سال تبدیل می‌شود چرا که ما انسان‌ها هنوز یاد نگرفته‌ایم که در روز طبیعت باید به داد طبیعت برسیم نه این که خودمان بیش از هر زمان دیگری طبیعت را تخریب کنیم.

سبزه‌هایی که در آخرین روزهای اسفند ماه برای سال جدید  رویانده‌ایم و در روز طبیعت در داخل نهرها و جوی‌های روان رها می‌کنیم، نمی‌دانیم که رها شدن میلیون ها سبزه روئیده و حجیم شده  چقدر باعث آلودگی آب‌های روان و گرفتگی معابر و بالا آمدن آب‌های سطحی می‌شود.

نمی دانیم وقتی بطری‌های پلاستیکی نوشیدنی‌ها و ظروف یک بار مصرف را در طبیعت و لا به لای شاخه‌های درختان، روی سبزه‌های تازه روئیده  در کوه‌ها و دشت‌ها رها می‌کنیم  با طبیعت سرسبز که شادابی و نشاط را به ما هدیه می‌دهد چکار می‌کنیم و چقدر خسارت می‌زنیم.

ما این ها را جزئی از فرهنگ روز طبیعت می‌دانیم به راستی با این کارها  در باور ما نمی‌گنجد ما میراث‌دار ایرانیان باستان هستیم که این روز را روز انس با طببعت می‌دانستند و ما روز طبیعت را به  روز تخریب طبیعت  تبدیل کرده‌ایم.

ما انسان‌ها با خود نمی‌اندیشیم که طببعت به انسان نیاز ندارد بلکه ما انسان‌ها در هر شرایطی به طبیعت و محیط زیست نیازمندیم، حیات ما  در گرو حیات و سر زندگی طبیعت پیرامون ما است.

ما انسان‌ها درک نمی‌کنیم که طبیعت یک طرفه برای ما مفید و سودمند است و انسان همیشه به طبیعت آسیب‌رسان و تخریب‌گر است. 

هنوز پای مسؤولیت پذیری‌مان در مقابل طبیعت می‌لنگد و ما فرهنگ برخورد با طبیعت را بر خود وظیفه نمی‌دانیم بخشندگی طبیعت را از یادمان برده‌ایم و ما با طبیعت رفتاری خودخواهانه و به دور از انصاف و مهربانی داریم.

با وجودی که طی سال‌های اخیر انجمن‌ها و کمپین‌ها مردمی حمایت از محیط زیست توسط دوستداران طبیعت و محیط زیست تشکیل یافته است اما آنها نیز در برابر حجم انبوه زباله‌های تولیدی و رها شده در طبیعت آنچنان که باید و شاید نتوانسته‌اند تاثیرگذار بوده و کاری از پیش ببرند.

با وجودی که طرح توزیع کیسه‌های زباله در بین مسافران و گردشگران اجرا می‌شود و سطل‌های زباله در پارک‌های عمومی، پارک‌های ملی  و تفرجگاه‌ها وجود دارد ولی ما باز هم شاهد هستیم که خیل انبوهی از زباله‌ها در کیسه‌های پلاستیکی در طبیعت رها شده‌اند باید گفت این موضوع به اندیشه مردم باز می‌گردد باید نوع تفکر و اندیشه آنها در مورد حفظ طبیعت و محیط زیست اصلاح شود.

تا زمانی که مردم فکر می‌کنند و در این اندیشه هستند که شهرداری عوارض می‌گیرد و سالانه چقدر مالیات می‌پردازیم بنابراین باید ماموران شهرداری خیابان‌ها، طبیعت و پارک‌ها را تمیز کنند و زباله‌ها را که در طبیعت رها شده‌اند را پاکسازی کنند بنابراین نمی‌توان کاری از پیش برد و باید بر این اندیشه و تفکر تاسف خورد.

اگر مردم به این سطح از اندیشه برسند و یقین بدانند که آنها نیز جزئی از طبیعت هستند و طبیعت جزئی از آنان است در این صورت حتی اگر سطل یا کیسه زباله‌ای هم نباشد وجدان بیدار صاحبان چنین اندیشه‌ای آنها را برای حفظ و پاکسازی طبیعت متقاعد خواهد کرد و آنها وظیفه خود را به عنوان یک شهروند دوستدار طبیعت و همیار محیط زیست به خوبی انجام داده و هیچ ردپایی از خود در طبیعت به جای نمی‌گذارند.

ما شهروندان تخریب محیط زیست را در مضر بودن محصولات پلاستیکی می‌دانیم اما می‌توانیم  پلاستیک را از چرخه تولید و مصرف حذف کنیم بدون شک نمی‌توان چنین کاری کرد چرا که پلاستیک و تمام محصولات پلاستیکی در تمام لایه‌های زندگی پیرامونی ما کاربرد دارند.

اگر ما با کیسه‌های پلاستیکی یا بطری‌های آب معدنی و قوطی‌های انواع آشامیدنی طبیعت را زشت و نازیبا کرده‌ایم آیا اشکال و ایراد از پلاستیک است یا اشکال از فکر و دیدگاه ما شهروندان و فرهنگ استفاده از پلاستیک است. 

به جای این که انواع پلاستیک  و زباله‌ها را به چرخه بازیافت هدایت کنیم آنها را در طبیعت به امان خدا رها می‌کنیم و نمی‌دانیم حجم انبوه زباله‌ها چه بر سر طبیعت ما می‌آورد.

بیایید روز طبیعت امسال اندیشه خود را در قبال محیط زیست و طبیعت زیبای الهی عوض کنیم و برای احیا و حفظ محیط زیست یک تصمیم‌‌ بزرگ بگیریم. 

 در مرحله اول کمتر زباله تولید کنیم بعد از آن به فکر تفکیک زباله‌ها در مبدا باشیم، همه زباله‌ها را در یک سطل انباشته نکنیم،  زباله‌های کاغذی، پلاستیکی، شیشه‌ای و الکترونیکی را از همدیگر جدا کنیم.

در مرحله بعدی هرگز و هرگز زباله‌ها را در طبیعت رهاسازی نکنیم ، دوستدار طبیعت باشیم و زباله‌های موجود در طبیعت را جمع‌آوری کنیم تا این موضوع به یک فرهنگ تبدیل شود و فرزندانمان به صورت عملی  پاسداشت و نگهداری از طبیعت را بیاموزند و سپس خود و فرزندانمان با چرخه بازیافت زباله آشنا شویم و تلاش کنیم تا زباله‌ها با بازگشت به چرخه تولید موجب آلودگی هوا،  آلودگی محیط شهری، روستایی و طبیعت زیبای‌مان نشوند.

بیائید با زبان تیشه با درخت و زبان سنگ با گنجشک حرف نزنیم، بیائید به احترام طبیعت و محیط زیست با طبیعت مهربان باشیم  و ردپایی از خود در طبیعت باقی نگذاریم.

از بزرگ‌ترین آسیب‌های تربیتی‌ای که کودکان شهرهای بزرگ را تهدید می‌کند، دوری از طبیعت است. می‌توانید از طریق کاشت درخت و گیاهان آپارتمانی و... آنها را با طبیعت و محیط‌زیست آشتی بدهید. ضمن اینکه هر از چندی که به دامان طبیعت می‌روید، آستینی بالا بزنید و مقداری از زباله‌ها را پاکسازی کنید. همین کار، اثر تربیتی فراوانی روی بچه‌های شما خواهد گذاشت.

در روز طبیعت با طبیعت مادرانه رفتارکنیم 

در گنجینه­‌های طبیعت می‌­توان زندگی را جستجو کرد، بلبل، از عشق گل نغمه‌­سرایی می‌­کند و اشک نومیدی، با شبنم سحرگاهی زدوده می‌­شود، با دیدن بهار نارنج، بر چهره‌ا­ی کوچه­ باغ­‌ها، لبخند جاری می‌­شود و دریا، این بی­کران زیبا، نقش ماه را برای شب‌­های بی‌­قراری، نمایان می‌­سازد، گل‌­ها نیز رهاورد امید به پیکر تازه جان­گرفته طیبعت‌­اند تا نشاط را به ثانیه‌­هایمان ارزانی دارند.

«تنور لاله چنان بر فروخت باد بهار    که غنچه غرق عرق گشت و گل بجوش آمد» (حافظ)

«روز طبیعت»، فرصت بسیار مغتنمی است تا فرهنگ احترام به طبیعت را به یکدیگر و بویژه کودکان بیاموزیم، همه باید به یاد داشته باشیم که طبیعت، خانه بزر‌گ‌­تر ما محسوب می‌­شود و آسیب‌­رساندن به اجزای اصلی آن که درختان و سبزه‌­زارها هستند، حیات روی زمین را به نابودی می­‌کشاند.

شاید روز سیزدهم فروردین، تنها بهانه‌­ای باشد برای آشتی با طبیعت، یادمان باشد که همه به طبیعت زیبای­ ایران به ویژه آذربایجان عزیز بدهکار هستیم، بیایید در این روز، در کنار بهره‌­مندی از نسیم دل­انگیز بهاری، با طبیعت نیز مهربان باشیم تا عطر تازگی، سال‌­های سال با نوروز نسل­‌های آینده نیز همراه باشد.

چه زیباست در روز گرامیداشت طبیعت، شهرهایمان از بوی گل و طبیعت بهاری، عطرآگین؛ و دل‌­هایمان، از کدورت‌­ها و کینه‌­­ها، خانه‌­تکانی شود، شاید به جای قساوت؛ کمی مهربانی قسمت شود.

پس همه باهم بیاییم با طبیعت مهربان باشیم.

چه خوب است که هر خانواده با در نظر گرفتن شرایط طبیعت به پاکی محیط زیست نیز توجه داشته باشیم و همه نسبت به امر مهم احساس مسئولیت کنند و با به همراه داشتن کیسه زباله نسبت به جمع آوری دور ریختنی‌هائی که در طی یک روز انباشته می‌شود تلاش کنیم.

نگارنده: معصومه درخشان

 
امتیاز دهی
 
 

بيشتر
نسخه قابل چاپ